Ismim Fatima Daas.

Son Göz Agrisi bu cümleyle basliyor ve bu cümle etrafinda kimlik arayisindaki göcmen kökenli genc bir kadinin cesur sesini duymamizi istiyor.

Fatima Daas, Parisin banliyölerinden birinde, Clichy-sous-Boisde, Cezayirli bir ailenin en kücük kizi olarak büyür. Aile bireylerinin sevgi göstermekten cekindigi, ask ve cinselligin tabu sayildigi bir evde yetisir. Cogunlugu Müslüman olan mahallesinden cikip Parise gittiginde, kendini bir yabanci gibi hisseder. Inancli bir Müslüman olarak yetisen Fatima, kimlikler arasinda gidip gelirken, inancini koruyarak kadinlara duydugu ilgiyi nasil yasayacagini sorgular.

Kendi benligini kesfetme yolculugunda, istikrarsiz bir ögrenciden hayata uyum saglamakta zorlanan bir yetiskine dönüsür. Dört yil süren terapi onun en uzun iliskisi olur. Ailesinden uzaklastikca özgürlügünü kazanir, ancak icindeki celiskilerle daha dogrudan yüzlesmek zorunda kalir. Ninayla tanistiginda, eksikligini hissettigi seyin ne oldugunu tam olarak bilmez ama onsuz yapamayacagini anlar.

Fatima Daas, cesur ve icten anlatimiyla aidiyet, ask ve inanc kavramlarini yeniden sorgulatiyor.