Bagdatta Nizamiye Medresesinde makam ve mevki sahibi bir alim iken, söhreti ve kurulu düzenini arkasinda birakarak derin bir buhrana giren Gazzal, kurtulusa giden yolu kaliplasmis bilgilerde degil, inzivanin sessizliginde arar. Süphenin, arayisin ve kurtulusun hikayesini anlatan el-Münkiz mined-Dalal, bir alimin kendi ic dünyasina yaptigi hicretin günlügüdür.
Gazzal bu eserinde; duyularin yanilticiligini, aklin sinirlarini ve dönemin fikir hareketleri olan kelam, felsefe, talimiyye ve tasavvufu titiz bir sekilde masaya yatirir. Hakikatin yalnizca otoriteden miras kalan bilgilerle veya ciplak akilla kavranamayacagini; bilginin ancak kalp gözü ve amel ile bütünlestiginde insani selamete cikaracagini savunur.
Yüzyillardir hem Doguda hem Batida yanki uyandiran bu entelektüel otobiyografi, sizi süphenin karanligindan yaknin aydinligina uzanan ilim yolculuguna davet ediyor.
