Bir... iki... üc...
Ebe olmamaliydim Karanliktan korkarim. Simdi köse bucak saklanacaklar.
Yedi... sekiz... dokuz...
Ölünce bizi karanliga mi koyacaklar
On üc... on dört... on bes...
Annemsiz hele de babamsiz ne yaparim ben bir basima orada
Yirmi bir... yirmi iki... yirmi üc...
Toplamda on yedi kisa öyküden olusan bu eser, kücücük bir yasam kesitinde bile ne
cok bakis acisinin oldugunu ve hayata farkli pencerelerden, farkli gözlüklerle bakmanin
mümkün olabilecegini göstermektedir. Öykülerdeki karakter cesitliligi ve dil isciligi
dikkat cekmektedir. Karakterlerin hayatin her alaninda ve herhangi bir sekilde karsimiza
cikabilmesi, dilin incelikli kullanimiyla birleserek okuma zevkini artiriyor. Nezaketin,
dikkatin ve empatinin ya da ince düsünceli olabilmenin yazar tarafindan vurgulanan temel
hasletler oldugu görülmektedir.