Popüler Türk aydini üc temel özelligiyle entelektüel acidan tartisilip sorgulanir, bu özellikleri onu sahici bir dünyadan uzaklastiripayristirir. Esasen bu niteliklere mesafe koyan, ya da bu siyrilmayi basaran aydinlari da söz konusu kategori icine hapsetmek gereksizdir.

Aydinlarimiz muglaktir, cünkü kapali ve adeta kilitlidirler. Zor anlasilir ve karisiktirlar. Söylediklerinin cogu belirsizlige mahkmdur, icerigi kuskuya yol acar, anlasilmazlik bariz karakterleridir. Ancak bu belirsizlik onlari mutlu eder. Müsteardirlar, cünkü duruslari igretidir, sahici degildir. Kendi adlariyla varolmazlar, rolleri ismarlama ve emanettir. Bu rollerinden nasil ve ne zaman ya da hangi kosullar esliginde vazgececekleri, yeni rollere nasil adapte olacaklari merak konusudur. Kendilerine ait olmayan bir roller kümesi kullanilir; bu roller aidiyeti, cemaati, asinaligi gündeme getirir.

Sonucta muglak ve müstear olmak, aydini mürtet yapmaya yeter. Toplumun genel gecer dünyasiyla sadece dil ya da kimlik acisindan kopmaz, onun istikametinden de kendini koparmayi basarir. Mürtettir, cünkü o, artik yoldan cikmistir. Irtidat, aydin olmanin neredeyse temel bir kosulu olur. Zaten bütün bu özellikleriyle onun inat ve gücü, ancak mürtet olmaya yetecektir. Toplumsala sirayet eden epistemolojik bunalim aydinlari yorar