Hayat, bircok olasiligi icerisinde barindirir. Yasamak ve var olmak, sayisiz olasiligin oldugu bir dünyada yasamak ve deneyimlemek demektir. Aslinda ögrenme ve gelismeye giden yol da buradan gecer. Harekete gecmeden yasami tecrübe etme sansimiz oldukca düsüktür. Hayati deneyimlerken bazen canimiz acir, bazen de gülümsemeler pesi sira gelir. Her duygu ve düsünce yasama yeni bir renk katar, renklerin cümbüsüyle yasam daha anlamli ve degerli hale gelir. Bu renkler icinde her birimizin sevdigi bir ya da birkac renk mutlaka vardir.
Insan bazen yeniden ayaga kalkmanin imkansiz oldugunu düsünür ve dogal olarak incinmek ya da aci cekmek istemez; böylece hayata karsi daha dayanikli ve güclü olacagini zanneder. Oysa dayanikli olmak, sanildigi gibi incinmemek ya da sürekli mutlu olmak degildir. Yasam, bize psikolojik saglamligin aslinda zorlanmak, incinmek ve bu zorluklar karsisinda kendimizi yeniden insa etmekle sekillendigini ögretir. Hayatin getirdigi yüklerle basa cikamadigimizi hissettigimizde, bu durumu kabullenmek, sahip oldugumuz gücleri kesfetmemizi saglar ve bize adim atmak icin firsatlar sunar. Gercek psikolojik saglamlik, asla düsmemek degil; her düsüsten ders cikararak, daha bilge ve güclü bir sekilde yeniden ayaga kalkabilme yetisidir.