Siirdeki köse baslari tutuldugu icin nesirde kendimi ifade etmek istedim. mealinde bir söz hatirliyorum. Benim hicbir zaman köse baslarini tutmak gibi hevesim olmadi. Ancak kendimi anlatmak ve anlasilmak arzusu her fani gibi bende de var. On bes yasimdan beri bu arzunun cekim dairesinde dönüp duruyorum. Kolay degil, yaklasik kirk yil Haliyle maniden gazele, kosmadan serbest nazma, aruzdan heceye, heceden serbest ölcüye; ortaya bu siirler cikti. Bütün bunlarin defter sayfalarinda kalmasina da gönlüm razi olmadi.
Evet, yine Cemil Mericin dedigi gibi Siirde belki orta yoktur. Fakat ilham Rabban bir mazhariyet olduguna göre bu mevhibeden nasibdar olan herkes nasil kiyamete kadar siire iltifat edecekse benim gönlüm de siir bahcesine daima birkac tohum serpmekle mesut olacaktir.
Mesele, Is olsun.