Müze kurumu, Osmanli Imparatorluguna Avrupadan ithal edilmis olmakla birlikte, kendisine özgün bir yol cizmis. Osmanli müzeleri, Baticilik-Doguculuk catismasindan uzaklasarak, hatta Baticiligi kullanip emperyalizme karsi koyarak, olusum halindeki bir ulusal kimligi simgeleyebilmis. Wendy Shawun kitabi, Osmanli Devletinin son dönemlerinde müzeciligi kurumlastiran kararlardan ve müzelere secilen eserlerden yola cikarak, bu ulusal kimlik serüveninin izini sürüyor.
Osmanli müzeleri, kendi dönemlerindeki gelismelerden ve gereksinimlerden haberdar olmalari; daima degisime karsilik vermeleri; basit taklitcilikten, tekrarciliktan veya özgünlük saplantisindan uzak kalarak ince bir cesitlilige yönelmelerinden ötürü, kendilerinden sonraki girisimleri sorgulamamiz ve elestirebilmemiz acisindan elverisli örnekler sunuyor.
