Arac paylasim modeli, son yillarda cevrimici arac paylasim uygulamalarinin
yayginlasmasiyla birlikte oldukca popüler hale gelmistir. Bu uygulamalarin kullanimi, erisim
kolayligi ve uygun fiyatli yolculuk secenekleri sunmasi sayesinde her gecen gün artmaktadir.
Ancak, bu hizli yayginlasma, arac paylasim uygulamalarinin yasal temeline iliskin
tartismalara neden olmaktadir.
Bu calisma, cevrimici arac paylasiminin yayginlasmasi ve tüketici sayisinin artmasiyla
birlikte ortaya cikan yasal sorunlari özellikle haksiz rekabet düzenlemeleri cercevesinde
degerlendirmeyi amaclamaktadir. Calisma kapsaminda, en yaygin arac paylasim modeli olan
Uber uygulamasi örneginden yola cikilarak bu yenilikci ve basarili is modelinin özellikle taksi
operatörleri tarafindan öne sürülen haksiz rekabet iddialari nedeniyle yaptirimlarla karsi
karsiya kalmasi ele alinmaktadir. Calismada Uberin paylasim ekonomisindeki yeri ve
getirdigi yenilikler degerlendirilirken, arac paylasim konseptinin is modeli ve yikici yenilikci
etkisi, uluslararasi otoriteler nezdindeki uygulamalar ve örnek mahkeme kararlari daincelenmektedir.
Bu calismada ayrica, Uberin Türkiyedeki yasal konumu, karsilastigi hukuki engeller haksiz
rekabet hükümleri kapsaminda degerlendirilerek Uber ve benzeri arac paylasim uygulamalari
icin uygulanabilir bir yasal cerceve ve tanimlamanin olup olmadigina dair tahlil
sunulmaktadir.