Itiraf belki de insanin en rahat kendi icinde konusabilecegi bir seydir. Ama degil bunun bir anlami yoktur. Yanlisti yaptiklarim Ben bu degilim bu olamam kesin Hey Bu gidis nereye Bir dur soluklan la havle de gibi uyarici serlevhalarla kendi kendimize konusmanin kime ne zarari var Hakliyiz belki ama degil. Aksine baskalarini da beraberce sürükleyip batirdigimiz seyler var. Bizim yanlisimiz bizim günahimiz bizimle kalmiyor ki. Attigimiz adimlar topragi kirletiyor hayati kirletiyor zamani berbat ediyor. Bir bizle olup bitseydi ne güzel olurdu oturur uygun bir vasatta günah cikarir sonra gerisin geri yeniden baslardik ayni cizgide yolda savrulmaya.

Hayir degil. Kimin yaninda ayarlarin tarumar olduysa tam da onun yaninda simdi kendini onarmanin bir yolunu bulacaksin. Baktin ki araya kul hakki girmis hak hukuk almis basini gidiyor öyle yagma yok; itiraf bütün bu seri cinayetleri isledigin tabancayi buluncaya kadar bir iddiadan öteye gitmeyecek. Bulacaksin o silahi olay yeri inceleme heyetinin önünde sanik adayinin adayliktan kurtulusu gibi sen de kalkip bir bir yüzleseceksin etrafindakilerle. Esyayla insanla erkekle kadinla havayla suyla ve dahi toprakla. Kolay degil yüzlesmek kolay degil pismanlik. Tövbe iste o saatte devreye girer basin belaya girdiginde akla gelen sey zaten pismanliktan yararlanmak.