Sabahattin Alinin romanlari uzun birer hikaye gibidir. Hikayeleri ile romanlarinda ayni kurgu, ayni anlatim ve ayni üslp egemendir. Aralarindaki fark; birinin kisa, digerinin daha uzun ve detayli olusudur. Olaylarin gectigi yerler, kahraman tipleri, yazarin bunlara yaklasimi, dogrudan veya dolayli icerdigi mesajlar hep aynidir.
Romanlarinda anlattigi kücük insanlarin kücük, ama gercekci dünyalari, hayal ve umutlari, tutkulari, asklari, yalnizliklari, caresizlikleri, kendine özgü gururlari, karsilastigi zorluklar, yasadigi celiskiler, ugradigi haksizliklar ve bunlara tepkileri vs. onun anlatimiyla bir toplum
fotografina dönüsür. Iyi ve saglam bir gözlemcidir. Celiskiler ve karsitliklar üzerinden toplumsal düzeni elestirir. Meselesi ve mücadelesi olan bir yazardir o. Bu yüzden toplumun bütün kesimleri tarafindan her zaman sevilerek okunur.
Yayinevimiz, Sabahattin Alinin bütün eserlerini yeniden yayimlarken onun düzenlemesini ve eserlerinin sagliginda yapilan ilk baskilarini esas aldi ve onlari, hatirasina saygi göstererek carpitmadan basmayi kendine ilke edindi.
