Önder Sit Sokaginda yürüyüse cikiyoruz, bir uctan diger uca keyifli bir seyir. Sokak köpekleri nereye veya kime ait olduklarini bilerek kasiniyorlar, harfler dökülüyor. Sitin sözcükleri oyuncul ve degisken, öykülerle birlikte dil farkli bicimlerde egilip bükülüyor. Köpeklerden dökülenler hemen avareleri olusturuyor, onlarin hikayeleri kahvenin camindan okunabilir ki kahvenin camindan daha neler okunabilir, yansittiklari ve öte taraftan gösterdikleri. Ibo Dayida kokorec, arsanin duvarinda sohbet, sokagin sonu gözükmüyor. Insanlarla tanisiyoruz, gelecegi simdi kilanlarinin yaninda gecmisi pesinde sürükleyenler. Olagandisi ve güzel, son adimin hüznünü yasiyoruz ama neyse ki okunacak daha cok öykü var.
