Gelecekte egitimin nasil olmasi gerektigi tartismalarinda yapay zekanin gelisimine bagli olarak giderek daha az emek tasarruf edilen ve daha fazla teknolojinin üretim sürecinde yer alacagina ve calisma ortamlarinin olusacagina vurgu yapilmaktadir. Gelecekte her ne kadar ögrencilerin mekanik niteliklerini ileri düzeyde gelistirsek bile, yapay zekaya dayali makineler üretim sürecinde insandan daha cok katki saglayacaklardir. Modernitenin dünyanin bütün farkliliklarini yok ettigi ve giderek dünyanin her tarafinda insanlarin ayni menülerden beslendigi, ayni kiyafetleri giydigi, ayni müzikleri dinledigi hasili kültürel cesitliliklerin yok edildigi bir ortamda kendimizi, kim oldugumuzu ve kendimize has özelliklerimizi bilmek giderek daha fazla önem arz etmektedir.
Elbette üniversitenin farkli bölümlerinde ögretim gören ögrencilerimiz evrensel ve genel gecer bilginin kendilerine sundugu imkan cercevesinde gelecege hazirlanmalidirlar. Ancak öte yandan Hz. Mevlananin metaforundan mülhem, sabit olan ayaklarinin da saglam basacagi bir zeminin insa edilmesi gerekiyor. Bu cercevede ögrencilerimizin ait oldugu ülkenincografyanin kültürünü, degerlerini, tarihini, ortaya koydugu medeniyeti derin bir kavrayisla bilmesi oldukca büyük önem arz etmektedir. Bu nedenle SASGEM Konferanslarina bilgi felsefesinden edebiyata, medeniyet arastirmalarindan psikoloji ve sosyolojiye kadar oldukca genis bir konu yelpazesinde seckin akademisyen ve yazarlar davet edilmistir.
